سفر میجر نادر علی چنگیزی در سیدنی، آسترالیا

جناب میجر صاحب نادر علی چنگیزی یکی از چهره های برجسته و دوست داشتنی مردم ما در شهر کویته، پاکستان، میباشند. ایشان در ماه مارچ سال جاری سفری داشتند در سیدنی، که به افتخارشان محفل ضیافت برگذار گردید تا لحظات گرانبها و لذتبخشی را با ایشان سپری نمودیم. میجر صاحب در متن صحبت هایش تاکید جدی بر اهمیت تحصیل و وحدت در میان مردم ستمدیده ای ما داشت. از لابلای جملاتش میتوان فهمید که او مرد بیداریست و از ضربه هایی که بر پیکر زخمی مردم اش وارد میگردد خوب آگاه است

میجر صاحب نادر علی وضیفه ای خود را در ارتش پاکستان با رتبه ای بالای “ارشدی” به پایان رسانید. ایشان به مدت طولانیی مسولیت “چیف اگزیکوتیف” سوبه ای بلوچستان را به عهده داشتند که شخص شماره دوم در آن سوبه بشمار میرفتند

ایشان با زحمت و تلاش فراوان، در راه خدمت به قوم، سعی کردند، تا محرومیت را در سطح جامعه آزره در کویته به حداقل ممکن برسانند. ایشان در طول دوره ی خدمت خود کوشش کردند تا با فقر و بی سوادی که بالای مردمش تحمیل شده، مبارزه کند. و الحمدالله در این زمینه موفق بوده و خوب درخشیده است. مکتبهای پسرانه و دخترانه در سطوح مختلف با مجهز ترین و مدرن ترین  وسایل آموزشی را در مناطق هزاره نشین ایجاد نموده، و همچنین تاسیس شفاخانه ای مجهز، کلینیک های صحی، آباد سازی راه، و بوجود آوردن سیستم آب رسانی را در بلند ترین و محرومترین مناطق کویته که مردم مظلوم ومحروم ما در آنجا ها زندگی میکنند، از جمله کار کردهای محترم میجر صاحب میباشد

خدمات ایشان زبان زد عام و خاص مردم ما در کویته می باشد. و مردم قدر شناس و بامعرفت ما زحمات ایشان را با دیده ای قدر نگریسته و ارج میگذارند

من فکر میکنم که اگر از زحمات میجر صاحب تک تک نام ببرم شاید خیلی وقت را در بر بگیرد. و این وضیفه ای با سوادان و تحصیل یافتگان قوم است تا در مورد شخصیت و کارکردهای بزرگان قوم دست به قلم ببرند تا جوانان و نسلهای آینده ای ما از خدمات همچو شخصیت ها آگاه شوند، و از تجربه های این ها به عنوان درس خدمت و خدمتگذاری استفاده نمایند

ذخایر معدنی در بامیان

افغانستان کشور کوهستانی ست که از ذخایر گوناگون ماده های معدنی برخوردار میباشد. اما به دلیل کمبود امکانات و وسایل برای بیرون کشیدن و پاکسازی ماده ها و همچنان هزینه ی عظیمی که برای این کار لازم است، این معادن تا امروز در حالت دستنخورده و طبیعی خود باقی مانده اند

در این اواخر گروهی از کارشناسان خارجی و داخلی چند پروژه بررسی ابتدایی را در افغانستان انجام دادند که نتایج آن توجه رسانه های داخلی و خارجی را به خود متمرکز کرده است. دو معدنی که در مرکز افغانستان کشف شده است، به گفته ی کارشناسان، مقدار چشمگیری از ماده های آهن در این ذخایر موجود میباشد. معدن کوتل حاجیگک در بامیان بیش از دو میلیارد تن آهن ذخیره دارد که با این مقدار ذخیره ی خود در جمع یکی از بزگترین معادن آهن در جهان بشمار میرود

دولت افغانستان همزمان با کشف این سرمایه ی عظیم این خاک چشم به باز کردن این ذخایر دوخته است. برای این کار آنها به کمک خارجیها نیازمند اند به همین دلیل وزیر معادن افغانستان به اوروپا سفر کرده است تا سرمایه گذاران خارجی را تشویق به آغاز و بهره برداری صنعت معادن افغانستان نماید. او به دلیل حاکمیت صلح و امنیت در مناطق مرکزی افغانستان تاکید میکند که بهره برداری از معدن کوتل حاجیگک آغاز گردد

این عجله ی حکومت و وزارت معادن افغانستان برای کشیدن ذخایر، بخصوص ذخیره ی آهن کوتل حاجیگک نگران کننده است چون هیچ پلان و طرح روشنی برای سرمایه ای که از این ذخایر بیرون میاید وجود ندارد. در دیگر ممالک میبینیم که قبل از تصمیم گیری کشیدن ذخایر گامهای دقیق و لازم برداشته میشود که اولا میزان تاثیر این کار بالای مردم، طبیعت و ارزشهای تاریخی و بعدا ظرورتهای مردم بومی مناطق همجوار معدن مورد بررسی کارشناسان قرار میگیرد

از آغاز حکومت فعلی افغانستان تا هنوز جامعه ی جهانی برای بازسازی افغانستان کمکهای فراوانی نمودند اما دولت افغانستان شاید استفاده ی چند فی صدی هم از این کمکها نتوانسته باشد. تقریبا همه ی پروژه های بازسازی به خواست حکومت آقای کرزی در ولایات جنوبی و جنوب غربی افغانستان مصروف به کار میباشند. مناطق مرکزی، بخصوی بامیان ویران و بی بهره از این کمکها باقی مانده است

توزیع نابرابر پروژه های بازسازی توسط دولت آقای کرزی دلایل روشنی دارد که در اینجا نمیخواهم متذکر شوم. اما هر دلیلی باشد ناتوانی و بی کیفیتی دولت آقای کرزی را نشان میدهد که مسلما خالی کردن ذخایر بامیان و بقیه ی معادن در افغانستان تحت حکومت فعلی نه تنها هیچ فایده ی برای مردم افغانستان نخواهد داشت بلکه این کار در وضعیت فعلی حق تلفی نسل های اینده است

Canadian Hazaras Condemn The Recent Massacre Against The Hazaras in Hazarajat

On Sunday the 13^th of June 2010, Canadian Hazaras gathered in Toronto to protest against the invasion of Hazara towns and villages in Central Afghanistan and the killings of many innocent Hazaras in those communities by the Kochies. They also condemned the negligence of the Afghan government to take action against this violent attack which had taken many lives including women and children. They hope that the UN will not stay silent while many innocent families are being massacred by the Kochies.

There will be a more detailed report for this protest posted here once more information is available.